چای شما

تاریخ انتشار : ۱۹ مرداد ۱۳۹۳ در ۱۱:۴۷ ب.ظ , کد خبر:   5869
گوسفند دوخوان

98693860_IMG_8566

 صبح رانکوه:دکتر امیراشرف آریانپور در کتاب گیلان می‌نویسد: این گنجینه‌ی غنی فرهنگ موسیقی بر خلاف بسیاری از مناطق ایران از وحدت سبک برخوردار نیست، به این معنا که نقاط مختلف گیلان چه از نظر تنوع آوازها و چه از لحاظ خصوصیات ملودی و ریتم از سبک‌های متفاوتی برخوردارند و این تفاوت سبک به خصوص بین موسیقی مردم تالش با موسیقی محلی منطقه‌ی دیلمان، اسپیلی و سایر نواحی گیلان به چشم می‌خورد.

ازجمله مهمترین موسیقی‌های بومی و آوازهای محلی گیلان که تا کنون باقی مانده‌اند می‌توان به خره، کشتی مقام، عروس بران، وزرا جنگ، پهلوی خوانی و بجارسری اشاره کرد.
گوسفند دوخوان، آبکناری، زرد ملیچک و شرفشاهی نیز از دیگر موسیقی‌های محلی گیلانی هستند.

گوسفند دوخوان به سبک و سیاق آواز دشتی بوده و با سوز دل دامپروران و چوپانان همراه است.

با توجه به مقاله مرحوم عبداله ملت پرست، نام و مشخصات برخی از موسیقی های بومی و آوازهای محلی گیلان را می آوریم:

۱- خره: نام آهنگی است که به عنوان خرلنگ معروف است.

۲- کشتی مقام: با سرنا و نقاره و مراسم کشتی محلی اجرا می شود.

۳- عروس بران: هر مرحله جشن عروسی موسیقی ویژه خود را دارد.

۴- ورزا جنگ: در مایه ابوعطا و دشتی از مقام شور است و در جنگ گاوهای نر به کار می رود.

۵- پهلوی خوانی: دوبیتی گیلانی است که در هنگام چیدن برگ چای خواند می شود.

۶- بجارسری: ترانه هایی است که وقت کار در شالیزار خوانده می شود.

۷- گلن کشی: این قطعه به صورت در آمد آواز دشتی در مناطق کوهستان اجرا می گردد.

۸- گوسفند دوخوان (فراخواندن گوسفند): این آهنگ از نظر کیفیت ملودیک و ساختار موسیقی با استفاده از فواصل گوناگون گام شور ترکیب بسیار زیبایی یافته است و جمله بندی موسیقی آن با توجه به فضای فولکلوریک فوق العاده متنوع است.

۹- آبکناری: نوعی آواز در آمد دشتی است.

۱۰- زرد ملیجک (گنجشک زرد): یکی از آشناترین آوازهای بومی گیلان است که به همت استاد صبا به گنجینه موسیقی ملی ایران افزوده شده است.

۱۱- شرفشاهی: چهار دانه های شرفشاه از عرفا و شعرای معروف قرن هفتم گیلان که در دستگاه شور خوانده می شود.

قطعات و ملودی های قاسم آبادی – اشکوری – زرد ملیجه – گلنکشی – لیلی ماری – گوسفند دوخوان – محمودبیگ – شوندی – مجسمه – برم بران – شرفشاهی – پشت کوهی – آبکناری و غیره از آواهای بومی گیلان هستند که با سازهای محلی بویژه نی و سرنا اجرا می شوند و کلام ندارند. البته رنگهایی نیز در این منطقه جا باز کرده اند که بعضی ها مربوط به این استان نمی شود.غیر از گوسفند دوخوان، زرد ملیجه، قاسم آبادی، شرفشاهی، پشت کوهی و آبکناری، بقیه آن ها یعنی محمود بیک، شوندی، مجسمه، اشکوری، گلنکشی، برم بران و لیلی ماری در موسیقی سنتی ایران به ثبت نرسیده اند و اگر اینها نت نشود زمانی دیگر حتی از این گوشه های اصیل خطه سرسبز گیلان نشانی هم نمی ماند.(چگنی زاده،۱۳۹۲)./جواهرده

گوسفند دوخوان(ابوالحسن صبا)

Telegram

نظر دهید